W Polsce mamy około 40 podmiotów, które w różnych wymiarach propagują nauczanie papieża Polaka. Wśród nich są muzea, centra kultury, ośrodki badawcze i edukacyjne, wydawnictwa, programy stypendialne, rodziny szkół imienia papieża i uniwersytety. Dyskusja na temat treści dziedzictwa oraz najlepszych możliwych sposobów jego upowszechniania jest wciąż żywa i aktualna.
Literaturoznawcy, historycy, teologowie, socjologowie i kulturoznawcy wciąż odnajdują w tekstach papieskich niebadane dotąd wątki lub na nowo odczytują niektóre treści, odnosząc je do aktualnej kondycji człowieka (personalizm, podmiotowość społeczeństwa, model samo-wychowania, teologia ciała, dobro wspólne). Dziedzictwo papieża to przecież treści religijne, literackie, ale także ich wpływ na kształt „pokolenia JP2”, na twórczość artystyczną, na trendy w kulturze wysokiej i popularnej. Niektórzy odnajdują w nim także model nauczania i wychowania, który mógłby zostać lepiej wykorzystany na gruncie pracy duszpasterskiej, pedagogicznej i obywatelskiej.
