Beatyfikacja z 12 września 2021 r. zapisała się w historii polskiego Kościoła. Wyjątkowy akt został dokonany w imieniu papieża Franciszka przez kard. Marcella Semerara, prefekta Dykasterii Spraw Kanonizacyjnych, w miejscu symbolicznym – Świątyni Opatrzności Bożej, stanowiącej Wotum Narodu. Od tamtej chwili relikwie obojga błogosławionych są z czcią przechowywane w nawie bocznej Świątyni, stając się źródłem pociechy i oparcia dla tysięcy pielgrzymów z Polski i świata.
W Mt 5,14 | Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego zgromadzone są wyjątkowe pamiątki związane z Prymasem Tysiąclecia, ukazujące jego drogę życia od urodzin w Zuzeli w 1901 r., przez posługę kapłańską, biskupią i prymasowską, aż po śmierć i pożegnanie „niekoronowanego króla Polski” w 1981 r. W Muzeum można oglądać także wystawę czasową poświęconą M. Elżbiecie Róży Czackiej FSC, w tym relikwie habitu Błogosławionej oraz opaski, którą nosiła po przeprowadzonej bez znieczulenia operacji oka podczas bombardowania Warszawy we wrześniu 1939 r.
DZIĘKCZYNNA MSZA ŚWIĘTA
Świętowanie 5. rocznicy beatyfikacji staje się dla wspólnoty wiernych nie tylko pamiątką wydarzenia z przeszłości, ale żywym zaproszeniem do budowania osobistej przyjaźni z Chrystusem na wzór nowych patronów. Centralnym punktem obchodów będzie dziękczynna Msza Święta, wpisująca się w doroczny odpust parafialny ku czci Opatrzności Bożej. Wszyscy wierni, którzy nie będą mogli przybyć osobiście do Warszawy, są zaproszeni do duchowego uczestnictwa poprzez transmisje internetowe i telewizyjne oraz do przesyłania swoich osobistych intencji modlitewnych.
PROGRAM UROCZYSTOŚCI:
10.00 Adoracja Najświętszego Sakramentu oraz sakrament pokuty i pojednania
10.30 Wspólnotowa modlitwa Różaniec świętych. Nie jesteś sam
11.00 Konferencja x. prof. Tomasza Stępnia Ojcowie Kościoła o widzeniu świata i życia w świetle Bożej Opatrzności
12.00 Uroczysta Msza Święta odpustowa i dziękczynna za 5. rocznicę beatyfikacji Stefana Wyszyńskiego i Róży Czackiej.
12.00-19.00 zwiedzanie Mt 5,14 | Muzeum Jana Pawła II i Prymasa Wyszyńskiego (w tym wystawy czasowej, poświęconej M. Elżbiecie Róży Czackiej FSC)
KUMULACJA ROCZNIC PRYMASA TYSIĄCLECIA
Rok 2026 przynosi wyjątkowe nagromadzenie przełomowych rocznic związanych z życiem, posługą i dziedzictwem kardynała Stefana Wyszyńskiego. Kościół w Polsce i cała Ojczyzna obchodzą w tym roku: 125. rocznicę urodzin Prymasa Tysiąclecia (3 sierpnia 1901 r. w Zuzeli), 80. rocznicę jego sakry biskupiej (12 maja 1946 r. na Jasnej Górze), 70. rocznicę Jasnogórskich Ślubów Narodu Polskiego (26 sierpnia 1956 r., napisanych podczas uwięzienia w Komańczy), 45. rocznicę śmierci (28 maja 1981 r.) oraz 5. rocznicę jego beatyfikacji (12 września 2021 r.).
HEROICZNE CNOTY BŁOGOSŁAWIONYCH
Zarówno bł. prymas Stefan Wyszyński, jak i bł. M. Elżbieta Róża Czacka FSC byli ludźmi całkowitego, bezgranicznego zaufania Opatrzności Bożej. Ich drogi życiowe spięła wyjątkowa duchowa więź, budowana m.in. w Laskach pod Warszawą. On zostawił po sobie ewangeliczny program duszpasterski oraz zawołanie Soli Deo. Ona – hrabianka, która straciwszy w wieku 22 lat wzrok, oddała się całkowicie służbie niewidomym na ciele i duszy – przewodziła dziełu Lasek z hasłem: Per Crucem ad cælum.
Procesy beatyfikacyjne obojga błogosławionych przypieczętowały potężne znaki cudownych uzdrowień wyproszonych za ich wstawiennictwem. Cud za przyczyną bł. Stefana Wyszyńskiego to uzdrowienie 19-letniej dziewczyny chorującej na złośliwy nowotwór tarczycy w 1988 r. Gdy lekarze oceniali jej stan jako beznadziejny, po żarliwej modlitwie wspólnot zakonnych i bliskich do Sługi Bożego, guz cofnął się całkowicie bez śladu skutków ubocznych. Cud za przyczyną bł. Róży Czackiej to z kolei uzdrowienie 7-letniej Karoliny, która w 2010 r. uległa ciężkiemu wypadkowi i urazowi głowy, który uszkodził kości czaszki. Mimo bardzo złych rokowań i bezpośredniego zagrożenia życia, w wyniku intensywnego orędownictwa do Matki Czackiej, dziecko powróciło do pełnego zdrowia i sprawności.
Heroiczność życia kardynała Stefana Wyszyńskiego nazywanego Prymasem Tysiąclecia, jego głęboka wiara i nieugięta postawa wobec zła są do dziś wzorem dla wielu ludzi, którzy nieustannie przybywają do jego grobu, wypraszając potrzebne łaski. W Liście Episkopatu Polski z okazji beatyfikacji biskupi napisali o Prymasie Tysiąclecia:
Całkowicie zjednoczony z Bogiem, nieustannie z Niego czerpał, aby potem dawać innym. Ten zwykły człowiek otwarty na potrzeby innych, był niezwykły swoją wiarą, swoim zaufaniem Bogu i Matce Najświętszej. Był niezwykły swą miłością przebaczającą każdemu, nawet tym, którzy go uwięzili. Mimo doznanych krzywd – jak sam mówił – nie miał wrogów. Z jednej strony Prymas bolał, że nie może wypełniać swojej biskupiej posługi, nie może brać czynnego udziału w życiu Kościoła i domagał się swoich praw, z drugiej zaś stwierdza, że przeżywa te trzy lata, jako szczególny dar Boga, który przygotowuje go na późniejszą trudną służbę Kościołowi i Polsce. Ta głęboka wiara w Opatrzność była źródłem jego zaufania człowiekowi.
Z kolei Matka Czacka przypominała swoim współpracowniczkom w najtrudniejszych chwilach prześladowań: „Bóg sam wystarczy”. Ich życia były żywą Ewangelią pisaną codzienną wiernością i miłością.
Oboje dobrze wiedzieli, że Bóg bliski w cierpiącym człowieku i sakramentach Kościoła, to dwa filary wiary, która pomaga rozpoznać wyzwania, jakie niesie powołanie w konkretnym czasie i wydarzeniach. Niewidoma, młoda dziewczyna i młody, chory kleryk. Do tego trudne czasy, w jakich przyszło im żyć – odbudowywania niepodległej ojczyzny, później lata okupacji i coraz bardziej agresywnego komunizmu. Można było się załamać i zwątpić, ale dzięki temu, że potrafili zaufać Ewangelii, każde z nich na swoją miarę umiało podejmować stojące przed nimi zadania, torować nowe drogi i otwierać nowe perspektywy działania w Kościele w Polsce. Uczynili tyle dobra, ponieważ całe życie oddali Bogu i na serio przyjęli słowa św. Pawła: Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia.
– napisali biskupi zgromadzeni na Jasnej Górze 25 sierpnia 2021 r.
